Steun ons en help Nederland vooruit

woensdag 30 december 2020

Wethouder Grete over 1 jaar corona: “Meer aandacht voor mentaal welzijn nodig”

De coronacrisis heeft een grote impact op Nijmegen. D66-wethouder Grete Visser staat daar als verantwoordelijke wethouder voor onderwijs, welzijn en zorg middenin. Om als Nijmegen gezond door de crisis te komen, moeten we een balans zien te vinden tussen fysiek en mentaal welzijn, stelt ze.  

Voor de zorg is het, nog meer dan voor veel anderen, een bewogen jaar geweest. Hoe staat de Nijmeegse zorg er na een jaar corona voor?

We hebben in Nijmegen de zaken goed op orde. Wat we aan het begin van de eerste golf gelijk hebben geregeld, is dat zorgaanbieders gegarandeerd doorbetaald krijgen voor hun werkzaamheden. Ook als dat in een andere vorm – bijvoorbeeld digitaal – gebeurt. Zogenaamde ‘prestatieafspraken’ worden dus losgelaten. Die zekerheid is belangrijk, want zorgaanbieders en hun cliënten zijn in deze tijd extra kwetsbaar.

Tegelijkertijd staat veel van de reguliere zorg onder druk. Zo heeft de GGD vanwege haar extra taken rondom het testbeleid veel van haar normale werkzaamheden moeten uitstellen. Zulke beslissingen brengen risico’s met zich mee voor het psychische welzijn van Nijmegenaren. Het afgelopen jaar heb ik dan ook veel gedaan om vrijwilligersinitiatieven te stimuleren en om aandacht te vestigen op het belang van gezond eten, genoeg bewegen, enzovoort. Ook dat is essentieel voor het welzijn in Nijmegen.

Je hebt het expliciet over welzijn en minder over zorg. Waarom is dat?

Ik ben als wethouder niet enkel verantwoordelijk voor zorg, maar voor het welzijn van Nijmegenaren in de brede zin. In deze tweede golf staat het welzijn nog meer dan tijdens de eerste golf onder druk. Mensen zijn gestrest, eenzaam en moe. Als rasechte D66-er ben ik altijd op zoek naar de veerkracht van mensen en naar de veerkracht van wijken en organisaties. Dat wordt nu wel echt op de proef gesteld merk ik.

De afgelopen weken heb ik bijvoorbeeld veel gepraat met jongeren. Bij velen komen de muren op hen af. Samen met deze jongeren organiseren we daarom tijdens de wintermaanden een reeks activiteiten door heel Nijmegen. 100.000 euro wordt hiervoor beschikbaar gesteld. Zo bieden we Nijmeegse jongeren ook in deze tijd de nodige contacten, (online)ontmoetingen en perspectief.

Over jongeren gesproken, naast welzijn ben je ook nog verantwoordelijk voor ons onderwijs. Wat zijn de grootste problemen die corona voor het Nijmeegse onderwijs opleveren?

Mijn prioriteit als wethouder onderwijs tijdens corona is zorgen dat we alle leerlingen in beeld hebben en houden. Dat lukt scholen gelukkig goed. Op basisscholen werden tijdens de eerste coronagolf per week pakketjes met schoolspullen gemaakt voor leerlingen; het valt daardoor ook op wiens ouders deze niet komt ophalen. Dat kan bijvoorbeeld zijn omdat ze de mail niet hebben gelezen, of omdat ze de taal niet goed beheersen. Bij deze mensen zijn we gewoon gaan aanbellen.

Studenten lopen weer tegen heel andere problemen aan. Velen zijn bang voor een ‘corona diploma’. “Wat is mijn opleiding waard zonder stage?”, vragen zij zich af. Samen met het ROC richten we daarom bijvoorbeeld ook simulatie-verpleeghuizen in, waar studenten alsnog met de praktijk kennis kunnen maken en oefenen. 

Het klinkt alsof er een heleboel dingen tegelijkertijd moeten gebeuren, met steeds verschillende clubs in Nijmegen. Hoe ziet jouw rol daarin eruit?

Ik zie mezelf als een verbindingsfactor. Tijdens de eerste golf heb ik eindeloos met scholen, welzijns -en zorgaanbieders zitten bellen om te horen waar men tegen aan liep. Op zo’n moment merk je dat het belangrijk is dat je met iedereen laagdrempelig contact hebt. Gelukkig had ik die contacten al in het eerste jaar van mijn wethouderschap gelegd. Ontroerend mooi was het om te zien hoe goed mensen elkaar konden en kunnen vinden en hoe we met elkaar, over de grenzen van de eigen organisatie, het beste willen voor onze Nijmegenaren.

Hoe gaat het met jou zelf?

Eerlijk gezegd gedij ik best goed bij zo’n hectische periode als deze. Ik mis wel de leuke dingen van het wethouderschap; juist het contact met de Nijmegenaren dat je normaal veel hebt is er nu niet. Maar ik voel dat ik regelmatig het verschil kan maken; door mijn eigen veerkracht in te zetten hoop ik anderen ondanks deze gekke tijd toch te inspireren. 

Wat is onze grootste uitdaging voor het nieuwe jaar? 

Mensen positief houden. Niet bij de pakken neerzitten. Blijf naar elkaar vragen, blijf naar elkaar omkijken en richt je op dat wat wèl kan. Op die manier behouden we de balans tussen fysiek en mentaal welzijn.